Recensie

Intelligente Organisaties - Invoelend, maar geen diepgaande organisatiekunde

In haar recensie van Intelligente Organisaties beschrijft Cecile de Roos hoe het boek vooral een persoonlijk en invoelend beeld schetst van de worsteling van jonge professionals binnen rationeel ingerichte organisaties. Ze waardeert de herkenbaarheid en reflectie, maar plaatst kritische kanttekeningen bij de theoretische onderbouwing en positionering.

Cecile de Roos | 26 januari 2026 | 1-2 minuten leestijd

Het boek Intelligente Organisaties wekt verwachtingen over slim ingerichte organisaties en structuren, maar al snel blijkt dat de titel de inhoud niet volledig dekt. De rode draad is vooral de innerlijke worsteling van jonge, ambitieuze professionals binnen organisaties die sturen op ratio, efficiëntie en standaardisatie. Daarmee lijkt de uitgever een kans te hebben gemist om het boek passender te positioneren.

vier jonge werknemers

Van den Driessche beschrijft de ervaringen van vier jonge werknemers met uiteenlopende achtergronden en ambities. Hun verhalen laten de spanning zien tussen persoonlijke drijfveren en organisatorische beperkingen. Het boek leest daardoor vooral als een persoonlijk reflectieverslag, waarin de auteur zichtbaar betrokken is en onderzoekt wat mensen nodig hebben om goed te functioneren binnen organisaties.

vertaalslag

Sterk zijn de korte samenvattingen en quotes, aantrekkelijk vormgegeven en inhoudelijk vaak herkenbaar. Thema’s als persoonlijk leiderschap, zingeving en bewustzijn worden toegankelijk gepresenteerd. Tegelijkertijd ontstaat frictie wanneer de auteur externe bronnen vertaalt naar haar eigen betoog. Zo worden inzichten uit onder andere een TED Talk van Alan Watkins verschoven van biologische stressbeperkingen naar een sterk individualistische boodschap over eigen regie. Die vertaalslag is niet altijd consistent of overtuigend onderbouwd.

nuance

Ook bij het model van de drie breinen (hoofd, hart en buik) ontbreekt nuance. Waar dit oorspronkelijk als metafoor voor balans is bedoeld, wordt het hier soms te letterlijk uitgewerkt, bijvoorbeeld bij het beschrijven van ademhaling als ‘helende brug’. Daarnaast worden bekende organisatietheoretische ideeën, zoals Tayloriaans denken, geïntroduceerd zonder bronvermelding en zonder duidelijke meerwaarde voor de ervaren lezer.

individuele reflectie

Hoewel de auteur terecht stelt dat echte verbetering vraagt om begrijpen wat er werkelijk speelt, blijft de focus vooral liggen op individuele reflectie en intuïtieve benaderingen. Structurele, onderzoeksmatige analyse van organisatieproblemen blijft onderbelicht.

Intelligente Organisaties is een invoelend en herkenbaar boek over betekenis zoeken en innerlijke groei binnen rationeel ingerichte organisaties. Het biedt reflectie en inspirerende quotes, maar mist op belangrijke momenten theoretische scherpte en nuance. Vooral geschikt voor lezers die zichzelf herkennen in deze generatiegebonden worsteling, minder voor wie zoekt naar diepgaand onderbouwde organisatiekunde.

Over Cecile de Roos

Cecile de Roos is eigenaar van Hollands College en werkt als arbeids- en organisatiedeskundige voor verschillende organisaties. Er is geen rol die ze uit de weg gaat. Onderzoeker, ontwikkelaar, adviseur, docent of auteur. Ze heeft een passie voor alles wat mensen op de werkvloer helpt om gezond en veilig te werken. Altijd met de drive om mensen en organisaties te helpen.

Deel dit artikel

Wat vond u van dit artikel?

0
0

    Personen

      Trefwoorden