Recensie

De beslisarchitect – Direct toepasbaar

In De beslisarchitect – Bouwen aan betere beslissingen laat Hans van Emmerik zien dat de meeste besluiten niet worden genomen op het moment dat er wordt gestemd. Ze ontstaan vaak veel eerder. De opstelling van de stoelen, wie als eerste spreekt, wat onbesproken blijft, de toon van de eerste vijf minuten en de veiligheid die mensen ervaren om een afwijkende mening te geven, bepalen in belangrijke mate de uiteindelijke uitkomst.

Henny Portman | 26 juni 2026 | 3-5 minuten leestijd

Het gedachtegoed achter De beslisarchitect – Bouwen aan betere beslissingen gaat terug op psycholoog Kurt Lewin, grondlegger van de sociale psychologie. Volgens Lewin is gedrag het resultaat van zowel de persoon als de omgeving waarin die zich bevindt. Van Emmerik richt zijn aandacht op die omgeving. Hij onderzoekt de setting waarin mensen samenkomen om ideeën uit te wisselen, discussies te voeren en besluiten te nemen. De inrichting van de ruimte, de rituelen, de sociale codes, wie waar zit, wie als eerste spreekt en zelfs de vraag of presentaties zijn toegestaan: het zijn allemaal factoren die invloed uitoefenen op besluitvorming.

Het boek is opgebouwd rond negen belemmeringen die goede besluitvorming in de weg staan. Voor iedere belemmering introduceert de auteur een ontwerpprincipe waarmee de kwaliteit van besluiten kan worden verbeterd.

De oplossingsreflex

Ontwerpprincipe 1: redeneer van probleem naar oplossing en denk vanuit je toekomstbeeld. Veel organisaties springen te snel naar oplossingen. Van Emmerik pleit ervoor eerst grondig te onderzoeken wat het werkelijke probleem is. Door klinisch te redeneren, eerst het proces te ontwerpen en vervolgens een sterke coalitie van betrokkenen te vormen, ontstaat een steviger fundament voor besluitvorming.

De valkuil van wensdenken

Ontwerpprincipe 2: bedenk vooraf waardoor dit plan kan mislukken en voorkom het. Optimisme is waardevol, maar kan ook verblinden. Plannen worden vaak sterker wanneer expliciet wordt onderzocht waardoor ze kunnen mislukken. Een pre-mortem maakt verborgen kwetsbaarheden zichtbaar voordat ze werkelijkheid worden.

Onze afkeer van verlies

Ontwerpprincipe 3: bespreek expliciet wat mensen vrezen te verliezen. Achter weerstand schuilt vaak angst voor verlies van status, invloed, zekerheid of vertrouwde werkwijzen. Door deze zorgen bespreekbaar te maken ontstaat meer begrip voor elkaars positie en verbetert de kwaliteit van de besluitvorming.

De stemming aan tafel

Ontwerpprincipe 4: betrek iedereen aan tafel bij het gesprek. De sfeer en dynamiek van een overleg hebben grote invloed op de uitkomst. Mensen die eerst individueel nadenken, brengen vaak originelere inzichten in. Bewuste aandacht voor spreekvolgorde en groepsdynamiek leidt tot een rijker gesprek.

De woorden die we zeggen en schrijven

Ontwerpprincipe 5: bevraag elkaars vraagtaal en maak het concreet. Veel misverstanden ontstaan doordat mensen dezelfde woorden gebruiken maar iets anders bedoelen. Van Emmerik laat zien hoe belangrijk het is om abstracte begrippen concreet te maken, vaagtaal te herkennen en aannames actief te toetsen.

Het decor waarin we acteren

Ontwerpprincipe 6: kies de ruimte en opstelling die passen bij je doel. De omgeving waarin besluiten worden genomen is nooit neutraal. Een ruimte kan ontmoeting stimuleren of juist afstand creëren. Door bewust na te denken over inrichting, opstelling en toegankelijkheid kan besluitvorming dichter bij de praktijk worden gebracht.

De zoektocht naar aanwijzingen

Ontwerpprincipe 7: gebruik je doel als filter; wat helpt is informatie, wat niet helpt is ruis. Besluitvormers beschikken vaak over meer informatie dan zij kunnen verwerken. Daarom is het belangrijk vooraf duidelijke criteria te formuleren, oordeelsvorming zichtbaar te maken en actief ruimte te creëren voor tegenspraak.

De beperkte tijd die we hebben

Ontwerpprincipe 8: bepaal vooraf welke aanpak je volgt. Tijdsdruk leidt niet automatisch tot betere besluiten. Van Emmerik maakt onderscheid tussen besluiten die eenvoudig herstelbaar zijn en besluiten met grote, langdurige gevolgen. Door bewust om te gaan met tijd en besluitvormingsprocessen kan energie worden ingezet waar die het meeste effect heeft.

Het laatste kwartier

Ontwerpprincipe 9: gebruik het laatste kwartier voor een rondje besluiten en acties per persoon. Veel vergaderingen eindigen zonder dat duidelijk is wat er precies is besloten. Daarom benadrukt de auteur het belang van een sterke afronding. Door besluiten samen te vatten, acties vast te leggen en iedereen te laten benoemen wat is afgesproken, neemt de kans toe dat afspraken daadwerkelijk worden uitgevoerd.

Conclusie

De beslisarchitect combineert beknopte theorie met een groot aantal toegankelijke en herkenbare voorbeelden. De kracht van het boek zit niet alleen in de analyse van veelvoorkomende denkfouten en groepsdynamieken, maar vooral in de praktische ontwerpprincipes die direct toepasbaar zijn in vergaderingen, projecten en verandertrajecten.

Van Emmerik maakt overtuigend duidelijk dat betere besluiten niet ontstaan door betere argumenten alleen, maar vooral door een beter ontworpen besluitvormingsproces. Daarmee is dit een toegankelijk en praktisch boek voor iedereen die regelmatig betrokken is bij het voorbereiden, begeleiden of nemen van besluiten.

Over Henny Portman

Henny Portman is eigenaar van Portman PM(O) Consultancy en biedt begeleiding bij het invoeren en verbeteren van project-, programma- en portfoliomanagement, inclusief het opzetten en verder ontwikkelen van PMO’s. Hij is auteur van een aantal managementboeken, waaronder 'Agile portfoliomanagement', 'De kunst van goed opdrachtgeverschap’, Scaling agile in organisaties' en 'Agile with a smile'. 

Deel dit artikel

Wat vond u van dit artikel?

0
0

Boek bij dit artikel

    Personen

      Trefwoorden