In Zullen we nu weer aan het werk gaan? houdt Peter Ros ons een confronterende maar verhelderende spiegel voor. Aan de hand van vier overzichtelijke delen – de diagnose, de kern, de remedie en de praktijk – ontleedt hij hoe wij dagelijks omgaan met ons werk en vooral waarom dat vaak zo weinig effectief voelt.
Meeting-infectie
Centraal in het boek staan de bekende ‘4 M’s’: meetings, mails, managers en mistige missiestatements. Volgens Ros zijn dit dé grote afleiders die ons weghouden van waar we eigenlijk voor zijn aangenomen. De kracht van zijn betoog zit in de herkenbaarheid. Wie heeft zich niet eens afgevraagd tijdens een vergadering: wat doe ik hier eigenlijk? Of: waarom zitten er zoveel mensen aan tafel? Ros beschrijft dit fenomeen treffend als een ‘meeting-infectie’ – een diagnose die veel lezers pijnlijk zullen herkennen.
Rust en voorspelbaarheid
Wat het boek extra sterk maakt, is de combinatie van praktijkvoorbeelden en inzichten, bijvoorbeeld over hoe ons brein werkt. Ros legt helder uit dat ons brein behoefte heeft aan rust en voorspelbaarheid, terwijl we onszelf continu laten onderbreken door mails, meetings en digitale prikkels. Ironisch genoeg proberen we die chaos vaak op te lossen met nóg meer technologie, terwijl dat juist een deel van het probleem is.
Digitale onkunde
Ook e-mail krijgt een kritische behandeling. Als managing director van Digitale Fitheid benoemt Ros het fenomeen cc treffend als een soort verzekeringspolis: ‘als er iets misgaat, wist jij ervan’. Het resultaat? Overvolle inboxen en een enorme tijdsverspilling. De cijfers die hij aanhaalt over hoeveel tijd we jaarlijks kwijt zijn aan digitale onkunde en het zoeken naar informatie zijn ronduit schrikbarend.
Focus aanbrengen
Daar tegenover stelt Ros een heldere boodschap: technologie moet een hulpmiddel zijn, geen bron van constante onderbreking. Hij laat zien hoe je weer focus kunt aanbrengen in je werk en bewuste keuzes kunt maken. Daarbij benadrukt hij ook de kracht van fysieke ontmoetingen: juist daar ontstaat echte menselijke verbinding, iets wat in de digitale werkwereld vaak verloren gaat.
AI als hulpmiddel
Opvallend actueel is zijn visie op AI. Ros positioneert AI niet als vervanging van menselijk werk, maar als versterking ervan: een hulpmiddel dat ons kan helpen beter te presteren, mits we het verstandig inzetten. En altijd een menselijke controle uitvoeren, want zeg nou zelf: de woorden die AI ‘uitspuugt’ komen vaak slim over. Precies daar slaat ons brein positief op aan.
Praktische tips
In het laatste deel van het boek wordt het concreet. Ros biedt praktische tips waarmee je de volgende dag al aan de slag kunt. Geen excuses meer! Daarnaast introduceert hij de Team Werkovereenkomst (TWO), een instrument om samenwerkingsafspraken expliciet te maken en de ‘olifant in de kamer’ bespreekbaar te maken. Juist dat maakt het boek niet alleen inspirerend, maar ook direct toepasbaar.
De schrijfstijl van Ros is direct en toegankelijk. Hij slaat de spijker op zijn kop, gebruikt krachtige metaforen en weet complexe materie begrijpelijk te maken. Dat leest prettig en zorgt ervoor dat de boodschap blijft hangen.
Kortom, Zullen we nu weer aan het werk gaan? is een aanrader voor iedereen die effectiever wil werken en kritisch durft te kijken naar de eigen werkomgeving. Het is een boek dat niet alleen inzicht geeft, maar ook aanzet tot verandering – en dat maakt het bijzonder waardevol.
Noot: natuurlijk heb ik de tips van Ros direct in praktijk gebracht en AI ingezet voor deze recensie. Maar zonder mijn input vanuit het lezen van het boek, een goede prompt en het kritisch nalezen van wat AI genereerde, was dit niet gelukt.
Over Renée Braken-Krol
Renée Braken is bedrijfskundige en facilitair veranderkundig leidinggevende. Zij heeft ruime ervaring binnen de Rijksoverheid.