Rick Lindeman bespreekt in zijn recensie Van hond naar 100 hoe Studio 100 uitgroeide van een bescheiden kinderprogramma tot een Europese entertainmentmacht. Het boek van Thomas Smolders schetst een indrukwekkende groei, maar laat volgens Lindeman ook kansen liggen om dieper in te gaan op de mensen en succesfactoren achter het verhaal.

Nick van Dam en zijn co-auteurs laten in Wat AI niet kan overtuigend zien waar technologie ophoudt en menselijk leiderschap begint. Sandra van Blitterswijk las het boek. In haar recensie beschrijft ze hoe het boek actuele inzichten over AI vermengt met tijdloze menselijke kwaliteiten. 

Cecile de Roos bespreekt in haar recensie het boek Staan en opvallen van Julia Wouters en laat zien hoe hardnekkige systemen en onzichtbare patronen de positie van vrouwen én mannen beïnvloeden. Ze benadrukt hoe het boek confronteert, inzicht biedt en tegelijk concrete handvatten geeft voor verandering.

Henk Jan Kamsteeg bespreekt in zijn recensie het boek Tsundoku van Taiki Raito Pym en verkent daarin de intrigerende liefde voor ongelezen boeken. Hij laat zien hoe deze ogenschijnlijk tegenstrijdige gewoonte juist draait om hoop, verlangen en de belofte van toekomstige leeservaringen.

Timon Flikweert laat in zijn recensie van No-nonsense Coaching: de Basics zien hoe coaching draait om het teruggeven van regie in plaats van het aandragen van oplossingen. Hij beschrijft hoe dit praktische boek professionals helpt om effectievere gesprekken te voeren en echte gedragsverandering te stimuleren.

Kilian Bennebroek Gravenhorst bespreekt in zijn recensie Veranderen voor de toekomst van Jaap Boonstra en Marjo Dubbeldam als een rijk en gelaagd werk over de ontwikkeling van het veranderkundig vak. Hij laat zien hoe het boek perspectief, taal en hoop biedt aan professionals die werken aan organisaties en maatschappelijke vraagstukken.

Henny Portman bespreekt Het projectprotocol van John van Rouwendaal. In zijn recensie laat hij zien hoe het boek projectmanagement in de zorg praktisch en gestructureerd maakt. Hij benadrukt de fasering, de inzet van bekende instrumenten en de toegevoegde waarde van voorbeelden en verdieping ten opzichte van eerder werk.

In Delen is helen biedt Leonie Groosman een alfabetisch overzicht van thema’s rond kanker, van diagnose tot nazorg. Het boek is toegankelijk en praktisch opgezet, maar roept ook vragen op over samenhang en verdieping. In haar recensie verkent Christel Deckers de kracht en de beperking van die vorm.

Louis Thörig bespreekt in zijn recensie Hoge vlucht van Jacqueline Vollebregt als een indrukwekkende historische roman over moed, vrijheid en persoonlijke groei. Tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog volgt zij hoe feit en fictie samenkomen in een gelaagd verhaal dat zowel technisch als emotioneel overtuigt.

Erleyne Brookman bespreekt What else is possible van Sophie Makker als een uitnodiging om anders naar je eigen mogelijkheden te kijken. Het boek combineert persoonlijke ervaringen met praktische oefeningen en laat zien hoe beperkende overtuigingen je tegenhouden – en hoe je die kunt doorbreken om bewuster richting te geven aan werk en leven.

In zijn recensie van Veranderen voor de toekomst laat recensent Rudy Kor zien hoe zeer hij onder de indruk is van de diversiteit van deze bundel. Tegelijkertijd beschrijft hij ook een zekere verwarring: de veelheid aan perspectieven maakt het boek niet altijd gemakkelijk toegankelijk. Zo is er aandacht voor het antropoceen, wordt er een oproep gedaan voor context gericht veranderen en wordt er gesproken over de condities voor vitaliteit.